Rachel.
Het is middernacht. Ze komen.
Edward.
Vertaling: Shaktimaan
Wees in bed om middernacht.
Laat nooit een vreemdeling binnen.
Laat elkaar nooit helemaal alleen.
Van harte gefeliciteerd, Edward.
Stop.
Het doet pijn aan m'n ogen.
Wens je mij niet hetzelfde?
Wat valt er te vieren?
We maken vandaag onze wandeling, of niet?
Om te vieren?
Vieren?
Er is geen hoop meer voor ons.
Edward, ik weet dat je boos bent. - Je hoeft niet bang te zijn voor mijn boosheid.
Ze houden ons veilig.
Kun je die paar dingen die ze van ons vragen niet doen?
Er is niks gebeurd. - Nog niet.
De eerste bel heeft geslagen, Rachel. - Edward, doe niet zo, alsjeblieft.
Niet op onze achttiende verjaardag.
Het was niet m'n bedoeling een risico te nemen.
Ik was gewoon bij het meer. Ik zat te lezen en vergat de tijd.
Het meer?
Het is er nog net zo mooi als toen wij er speelde.
Ik geloof niet dat je zo... - Moeten we dan niet bang zijn?
Moeten we niet bang zijn? We kunnen gestraft worden voor wat je hebt gedaan.
Je doet me pijn.
Edward, alsjeblieft. - Je kent de regels die ons beheersen.
Als je ons in gevaar blijft brengen dan zal ik me op die wetten beroepen.
Laat me los.
Bied je verontschuldigingen aan. - Nee.
Dat doe je wel. - Edward, laat me los.
Sta op.
Zeg op.
Zeg het en maak het weer veilig. - Ik smeek niet om hun vergeving.
Ik heb niks misdaan. - Doe het.
Zeg de regels.
Dat doe ik niet.
Ze luisteren. - Je weet dat ze luisteren.
Meisjeskind.
♪ Meisjeskind, jongenskind luister goed.
♪ Wees in bed om middernacht.
♪ Laat nooit een vreemdeling binnen.
♪ Laat elkaar nooit helemaal alleen.
♪ Goede zus, goede broer. We...
♪ zullen nooit de drie regels vergeten.
♪ Zolang je bloed alleen maar van ons blijft...
♪ kunnen we je altijd vanaf onder zien. ♪
Zo...
ben je tevreden?
Jij en ik zullen nooit doen wat moeder en vader gedaan hebben.
Sean.
Je bent thuis. We dachten dat je nooit meer zou terugkomen.
Het zit wel goed, Kay, niemand kan ons horen.
Ja, raak me daar aan.
Raak me daar aan. - Wil je ophouden, Dessie.
Dit bevalt me niet. Kom, het houd je handen warm.
Wat is er? - Mond dicht.
Kom tevoorschijn?
Trut.
Ik zie je wel.
De manier waarop ze naar me kijken.
Alsof ik geen recht heb om hier te zijn.
We begrijpen waarom je bent vertrokken.
Maar de anderen, hebben hun eigen oorlog uit te vechten.
Ik zie niet dat ze vechten.
Sean?
Kay? - Ik wist niet dat je...
Kay, waar ben je geweest?
Ben je met die nietsnutten in het bos geweest? - Nee, mevrouw.
Kom maar binnen als je wilt.
Vrienden van je?
Nee.
De lijst.
Een speciale dag vandaag voor jullie, of niet? Voor jou en je broer?
Snel alsjeblieft.
Wie is dat?
Het is haar, uit dat grote huis.
Op rekening graag?
Nog één week, meer kunnen we niet regelen. - Je krijgt je geld.
Wacht.
Dit ook nog.
Voor het landgoed? - Het ligt er al bijna een week.
We krijgen zo weinig post voor het landgoed dat ik het bijna vergat.
Dat zal vast.
Wat kunnen we voor jullie doen?
Heb je vanmorgen iets in het bos gezien, of niet?
Er was niks te zien.
Laat haar met rust. - Hou je erbuiten verrader.
Hoor je niet tegen de Engelsen te vechten?
Wat is hier het probleem, mannen?
Heb je je vrienden meegebracht?
Namen?
Hallo.
Wat doe jij in m'n schoorsteen?
Je bent nu veilig.
Hallo.
Vielen die mannen je lastig?
Als iemand mij tot last is bent u het, meneer.
Ik wilde alleen weten of alles goed met je was.
Zoals je ziet?
Ken ik je? - Ik heet Sean Nally.
M'n moeder en ik brachten vroeger de was.
Je was nog maar een kind toen ik naar het front vertrok.
Een vies gezicht dat door de poort staart, misschien.
We weten wel beter dan terug staren.
Je volgt me toch niet helemaal naar huis als je zo mank loopt?
Wel als je het me zou vragen.
En als ik dat niet doe?
Dan zou ik vragen of het mocht.
Ik moet gaan. Ik word verwacht.
Moeders tortelduifjes.
Bermingham.
Wat zie je?
Rachel...
wees een goede zus.
Edward? - Ik was bang.
Waarom bleef je zolang weg?
Ik wist niet of ik terug zou komen.
Is dat een brief?
Het is van Bermingham, de notaris.
Hij zegt dat er niets meer op de rekening staat.
Hij wil dat we het huis verkopen.
Dat zullen ze nooit laten gebeuren.
Hij zegt dat we geen keus hebben. Op deze leeftijd zijn we verantwoordelijk.
Volgens zijn wetten misschien...
maar niet volgens die van ons.
Hij dreigt met een bezoek.
Dat kan niet.
Je bent weer bij het meer geweest.
Dat is m'n eigen tijd.
Rachel, ik...
Je volgt me toch niet helemaal naar huis als je zo mank loopt?
En als ik het je zou vragen?
Als ik je zou vragen me te volgen...
hier naartoe.
Volg me hier naartoe.
Wie is daar?
Ik, natuurlijk.
Ja.
Dat nachtjapon was van moeder. - Dat ook.
Je hebt me vandaag pijn gedaan.
Dat was niet m'n bedoeling.
We hadden leuke plannen voor vandaag.
Om gewoon te gaan wandelen en zelfs dat kun je niet.
Het spijt me.
Ik weet nog hoeveel ze van die vogels hield.
Ik denk dat zij ze begreep als ze in hun kooi zongen.
Ze zei, zolang ik de vogels hoor weet ik dat ik nog leef.
Misschien is ze dat nog steeds.
Wist je dat vogels naar een andere wereld kunnen vliegen?
Al krijgen we 1000 levens dan weten ze nog meer.
Dat zijn maar verhalen.
Ze liet ze aan hun lot over.
Net zoals wij.
Ze hebben ons geleerd volgens de regels te leven.
Dit is geen leven.
Nooit weg, nooit iemand anders ontmoeten, jezelf opsluiten, nacht na nacht, na nacht...
We kunnen dit niet langer volhouden dan moeder en vader dat konden.
Dit huis is van ons en andersom. Er is geen andere manier.
Ik gaat dood als je bij me weggaat.
We kunnen het morgen opnieuw proberen.
Het is te laat. We zijn nu oud genoeg en... - Stop.
Waarom moeten wij gestraft worden we hebben niks misdaan.
Het gaat niet om wat we gedaan hebben...
maar wie we zijn. - Maar wiens schuld is dat?
Niet jij, niet ik.
Het is verkeerd.
Hoe kan het lot verkeerd zijn?
Ik heb het bad vol laten lopen.
Ook voor mij? - Nee, Edward.
Daar zijn we nu te oud voor.
Neem dat ding mee terug naar je kamer als je gaat.
En als ik je zou vragen me te volgen?
Volg me hier naartoe.
Rachel.
Je verlangt naar gemeenschap.
Laat me alleen. Het is nog geen middernacht.
Wees een goede zus.
Wat is er?
Dank je.
De gift van een zuiver huwelijk.
Hoe kan zoiets gemeens uit liefde ontstaan?
Hoe is het daarbuiten? Werkelijk?
Buiten het landgoed.
Als ik zou liegen en zeggen dat het mooi was...
zou dat wat uitmaken?
Bermingham.
Laat nooit een vreemde binnen. - Blijf hier.
Maak open. Ik kom helemaal uit...
Mr. Bermingham?
Mej. Rachel, ik kom helemaal van het vasteland...
Dit is ons vasteland Mr. Bermingham. U lijkt hier niet helemaal op uw plek.
Ik sta erop dat u me ongeacht dat, toelaat.
U weet dat we geen bezoek ontvangen.
Mijn familie is daar altijd heel duidelijk in geweest.
Ik ben hier voor dringende zaken.
Waar is je broer?
Edward is verhinderd. U zult het met mij moeten doen.
Vanaf daar.
Ik kom niet voor de gezelligheid, jongedame.
De financiën van uw landgoed zijn in een erbarmelijke staat.
De uitstaande schuld is dermate dat ik drastische maatregelen moet nemen.
Wacht hier. - Jongedame, ik eis je broer te spreken.
Sorry moeder.
Is dit voldoende?
Het is zeker niet aan mij om te beoordelen maar...
misschien helpt het, voorlopig.
Prachtig, ja.
Een prachtig stuk, maar...
ik ben bang dat je de omvang van de schuld niet beseft.
Tijdens de afwezigheid van je ouders is je broer misschien de beste...
Ik ben 11 minuten eerder geboren, Mr. Bermingham.
U kunt mij als de oudste zien.
Loopt u mee?
Dit is nogal een ongebruikelijke manier...
om dit soort zaken te doen.
We zijn een ongebruikelijke familie.
Rachel?
Edward...
Je volgt me toch niet helemaal naar huis als je zo mank loopt?
Rachel, ben jij dat?
En als ik het je zou vragen. Als ik je zou vragen om me te volgen.
Zeg eens, hoeveel hebben we nodig?
Ik ben bang dat het landgoed nauwelijks slechter af kan zijn...
en de excentriciteit van je familie doet ook weinig goed.
Hoe lang heeft u voor ons gewerkt mr. Bermingham?
Mijn familie zorgt al generaties voor uw familie.
En nog nooit eerder hebben jullie er aan gedacht om persoonlijk te komen.
De situatie is nog nooit zo nijpend geweest.
Mijn broer en ik leven heel eenvoudig. - Eenvoudig of anderszins...
er is niets meer om van te leven.
Ik moet het huis van binnen bekijken en een gekwalificeerd persoon meenemen...
om een inventaris te maken van het huis en de inboedel.
Dat is onmogelijk.
De verkoop van wat prullaria is zeer betrekkelijk.
Maar wat dacht je van dit mooie kleine ding?
Zilver, toch?
Als ik de parels kan verkopen mag dit dan ook meegenomen worden?
Nee. Dit niet.
Binnenkort ben je niet in de positie om te kiezen.
Je moest eens weten.
In jou positie en met je...
onmiskenbare voordelen.
Zou het een slimme zet kunnen zijn om te gaan trouwen?
Dit huis behoort al twee eeuwen aan ons en andersom.
Dat hoeft u niet te begrijpen maar ik vraag het te respecteren.
Goedendag.
Jij?
Wat doe jij hier? Nou? - Het spijt me.
Nee. Blijf daar of je bent te zien vanuit het huis.
Dus je hebt me wel gevolgd?
Ik wilde je niet laten schrikken maar toen ik je in het dorp zag, keek je zo...
Kom morgen terug. In de ochtend.
't Is al goed.
We horen hier, samen.
Edward, hij is weg.
Nog steeds bang?
Zou jij dat niet zijn?
Ik heb de regels niet overtreden.
Heb je Bermingham kunnen ompraten? - Dat heb ik geprobeerd...
maar hij komt terug.
Was hij alleen?
Ja, hij was alleen.
Voel jij je de laatste tijd niet anders?
Voel jij hun aanwezigheid niet intenser?
Dat weet je best. - Hoor je ze nu vaker?
Met elke tik van de klok en elke kraak van de vloerplanken...
in elk geluid dat het huis maakt hoor ik ze.
Ze zullen niet langer wachten...
niet nu we op leeftijd zijn.
Toen ze gisteravond kwamen, hoe voelde dat?
Heb jij ze binnen gevraagd?
Ze wilde dat ik je zag.
Ik kan je niet redden.
Je kunt jezelf niet redden.
Je bent gekomen.
Je hoeft bang te zijn.
Wil je er één?
Toe maar.
Ze groeien heel goed op de graven.
Kom mee. Dan laat ik zien waar ze zijn overleden.
Mijn broer en ik waren hier het gelukkigst toen we hier als kind speelde.
Dit is de rand van onze wereld.
Iets verder en we waren niet meer veilig.
Wat deed je hier gisteren?
Ik wilde je zien.
Je hebt me in het dorp gezien.
Ik wilde je graag alleen ontmoeten. - Je bedoelt dat je wilde zien waar ik woon.
Toen ik je gisteren zag keek je bang.
Ik was bang dat jij bang voor mij zou zijn. Dat je zou denken dat ik als hun was.
Er zijn grotere dingen om bang van te zijn dan jij of wie ook uit het dorp.
Kom je bij me zitten?
Hier heeft Edward ze gevonden. Ik lag in bed.
Ik werd wakker en dit hing rond m'n nek.
Moeder had het omgedaan toen ik lag te slapen.
Zo wist ik dat ze weg waren.
Tegen de tijd dat ik hier was had Edward...
Er was iets in hem gebroken.
Hij is sindsdien het huis niet meer uit geweest.
Pleegde je ouders zelfmoord?
En die van hun ook. En die daarvoor ook.
Verdronken, allemaal.
Het is iets met het water.
Misschien denken ze dat het hun zonden weg wast.
"De eenzaamheid van een wild meer is zo liefelijk...
"met zijn zwart stenen rand en hoge pijnbomen."
Ken je dat? - Ik heb nooit tijd gehad voor poëzie.
"Maar als de nacht zijn klauw uithaalt...
"zijn op alle ogen er op gericht...
"en de mystieke overwaaiende wind murmelt een melodie.
"Dan, dan zal ik ontwaken...
"voor de vermoeidheid van het eenzame meer.
"De dood zat in die giftige golf...
"en achter hem passend graf."
Wacht.
Ik sterf als je gaat.
Wil je me helpen?
Wil je me helpen hier weg te komen?
Als we samen gaan kan het veilig zijn.
Weggaan?
Waarom zou je dat willen?
Als je de wereld ziet zoals ik dan weet je dat je hier veiliger bent.
Veiliger? Ik heb hier alleen de dood.
En wat denk je wat er in de wereld is?
Het is een slechte plek, mensen zijn slecht, zelfs in het dorp.
Ik weet hoe het is...
als iemand in je ogen kijkt en je ziet alleen maar haat.
Misschien heeft dat je ouders tot... - Zou het dat zijn, denk je?
Haat?
Een paar loensende ogen, wiebelende tongen?
Er zijn ergere dingen dan haat.
Wat is erger dan haat?
Liefde kan erger zijn dan haat.
Laat eens zien?
Ik weet dat je een kunstbeen hebt.
Laat eens zien?
Niet doen, alsjeblieft.
Ik wil weten hoe het voelt om iemand anders te zijn.
Voel je dat?
Voel jij dat?
Soms denk ik dat het er nog is.
En dan kijk ik erna...
dan herken ik mezelf niet.
Kun je het eraf halen?
Laat zien.
Ik dacht niet dat je het zou begrijpen.
Het is oorlog.
Er zijn er genoeg slechter vanaf zijn gekomen.
Raak me daar niet aan.
Ik raak je nergens aan.
Jij weet hoe het voelt, of niet? Als er nog iets is ook al is het weg.
Maak open. Ik eis hier een verklaring voor.
Jongedame, ik laat me niet voor schut zetten.
Meneer Edward?
Ik zag je aan voor... - Wat wil je?
Nou, om te beginnen een verklaring voor dit bedrog.
Ik kreeg juwelen aangeboden om te beginnen met afbetalen...
aan de aanzienlijke schulden voor dit huis om te ontdekken dat het is verwisseld...
bij de poort zonder twijfel.
Inderdaad een slinkse meid.
Moeders tortelduiven...
ze hebben je teruggeroepen.
Neemt u mijn niet kwalijk?
Ik stel voor dat u beter naar binnenkomt.
Wacht.
Ik dacht dat je het wilde?
Ik voel me bekeken.
Er is hier niemand.
We zijn nooit alleen.
Jongeman, dit huis is in vervallen staat.
We leven hier eenvoudig. - Eenvoudig?
Je leeft armzalig.
Het is duidelijk dat het onderhoud teveel is voor jou en je zus.
Wilt u dat we vertrekken?
Ik zie geen andere optie voor jullie.
Onze voorouders zijn gevlucht naar dit huis...
waar niemand het wist. Ze bouwde dit huis om hun schaamte te verbergen...
maar hun schaamte veranderde en werd hun straf.
Ze zullen er nooit van bevrijd raken.
En wij zullen nooit van hun bevrijd raken.
Bevrijd van wie?
Ze leven beneden en wij boven.
De dag is voor ons de nacht voor hun.
En zolang we de regels volgen veranderd er niks maar...
nu we de leeftijd hebben...
voel ik hun druk.
Rachel, wie leeft er bij jou in dat huis?
Sommige van deze spullen kunnen zeker verkocht worden.
Schoongemaakt en opgeknapt kun je er nog wel wat voor vangen.
Dit bijvoorbeeld, zou een mooi stuk kunnen zijn.
Vlaams misschien, zeventiende eeuw?
Er zullen zeker meer eigendommen zijn in de familie, ander bezit?
Dat plafond is bijna opgevreten door het vocht, jongeman.
Dit huis is duidelijk teveel voor je.
Een terugkeer naar Engeland is misschien het beste idee.
We zijn niet Engels mr. Bermingham.
Niet in Engeland geboren misschien, maar...
feitelijk gezien...
Er is geen naam voor wat wij zijn.
Rachel, wat je vertelt is een verhaaltje om kinderen bang te maken...
zodat ze zich gedragen. Niet anders dan de verhalen uit het dorp.
En wat weet jij daarvan?
Was het een verhaal dat m'n ouders tot zelfmoord dreef en die van hun ook?
Is het 'n verhaal waarin m'n broer en ik elke avond opgesloten zijn op onze kamer?
Het is een straf.
Onze ouders volgden de regels...
en leerde dat ons maar uiteindelijk konden ze het niet aan.
En als wij ons doel vervult hebben gaan we dezelfde kant op.
Denk je soms dat ik zo wil zijn. Bang om te leven...
bang voor alles wat leeft.
Rachel...
je creëert je eigen lot. Niemand is vervloekt om te sterven.
Vervloekt om te sterven?
Onze vloek is om te leven.
Ga nou maar.
Ik kan je niet gebruiken.
Niemand kan je gebruiken.
Nee.
Laat nooit een vreemde binnen.
Vergeef me?
Waar gaat de reis naartoe verrader?
Ga uit m'n weg. - Jouw weg?
Je bent zeker erfgenaam van je vrienden, of niet? Hè?
Wat is dat nou verrader?
Pak 'm jongens.
Laat los.
Laat me los.
In deze buurt, hebben we onze eigen oorlog.
Op onze manier, begrepen?
En wij kunnen je hier niet gebruiken, kreupele.
We kunnen hier geen verraders gebruiken.
Snap je me?
Ik heb sterkere mannen dan jou gedood.
Laat me voorbij.
Je hebt jezelf pijn gedaan?
't Is niks.
Het was de vogel.
Hij heeft me gekrabd.
Je bent ziek, Edward.
Dit kan zo niet door blijven gaan.
Met wie ben je geweest?
Ik vertrek morgen, met of zonder jou.
Ik blijf niet om hetzelfde te worden.
Edward, ik weet dat jij het bent.
Je kunt me niet tegenhouden.
Laat elkaar nooit helemaal alleen.
Het is nog geen tijd. Ik heb me aan de regels gehouden.
Wees een goede zus.
Geef onze onsterfelijkheid door.
Ik heb me aan de regels gehouden.
Ze zijn in onze kamer geweest. - Jij hebt Bermingham binnengelaten, of niet?
Dit is jouw schuld. - Rachel, ik moest wel.
Ze doen ons niets aan zolang we gehoorzamen.
We hebben alleen nog maar de grote slaapkamer.
Waar ga jij zo heen?
Je overleeft het nooit daarbuiten.
Rachel?
Spreek zelfs haar naam niet uit, Sean.
Ga jij kijken wie dat is, moeder? Ik zorg wel voor hem.
Jij?
Wat wil je? - Ik kom voor je zoon.
Je komt zeker naar je eigen ellende kijken?
Zeg dat ik er ben. - Ik weet hoe je bent.
Zeg dat ik spijt heb van wat ik heb gezegd. - Ik zeg helemaal niks.
Het vuil uit jullie lakens wassen jouw ouders en hun ouders.
Jij denkt dat ik niet weet wat daar gebeurt. - Ik heb z'n hulp nodig.
Je bent maar voor één ding goed en dat weet hij heel goed.
Waarom betaal je niet en vertrekt voordat je nog meer ellende veroorzaakt.
Ik heb niks om te betalen. - Dat wil je niet.
En mijn jongen maar denken dat hij het van je kan krijgen.
Neem dit maar. Dat is het enige wat van ons over is.
Raak het niet aan.
Ze komt wel terug.
Wacht. Alsjeblieft.
Dit is van jou.
Ze heeft het je verteld?
Wat verteld?
In m'n droom zag ik dingen, dingen die ik niet kan.
Wat die meid je ook heeft verteld...
wat voor verschrikkelijke dingen ook...
het is allemaal waar.
Mam?
Hoe kunnen mensen zoals wij ooit iemand zoals haar helpen?
Het is niet dat ik 't niet erg voor ze vind. Ik heb ze gezien...
toen ik in het huis was aan het verstellen en wassen.
Gewoon twee kleine kinderen, te jong om te beseffen wat ze waren.
Kun je geloven dat twee mensen zoiets kunnen doen...
dat zo onnatuurlijk is dat het een smet op ze achterlaat.
en dat die smet overgaat op hun kinderen...
en op diens kinderen hun kinderen.
Ze waren allemaal zoals wij, tweelingen.
M'n moeder...
m'n vader.
Hun vader en moeder voor hun...
en hun vader en moeder voor hun.
Sinds we hier zijn gekomen en onszelf hebben afgezonderd.
Zodat niemand weet wat we zijn.
Ik dacht dat je broer me misschien kon helpen...
maar dat kan niemand.
Nou niet weer wegrennen, Kay.
Er is niet veel meer van die verrader over om naar terug te gaan.
Pak die daar.
Hier durf je zeker niet te komen, viezerik.
Je bent de moeite niet.
Laten we haar met rust laten, Leo ze heeft niks gedaan.
Wat kan ik doen?
Wat zou je in mijn plaats doen?
Moeder.
Edward?
Nee!
Wat hebben ze met je gedaan?
Je zou me hier achterlaten om te sterven.
Maar we wisten dat je terug zou komen. Je komt altijd terug.
Ik heb het gezien, Edward. Wat jij bij het meer gezien hebt.
Ik weet dat je bang bent geweest, maar moeder wilde dat we vrij zouden zijn.
Zij wilde vrij zijn.
Edward, we hebben nog steeds een kans.
Edward, luister je naar me? - We weten wat je gedaan hebt.
Je hebt een man opgedoken één of andere boerenkinkel uit het dorp.
Je bent een hoer geworden. - Edward.
Je denkt als je buiten bent dat wij je niet kunnen zien.
Denk je niet dat we alles zien wat je doet, alles wat je voelt.
Geloof toch niet dat het zo moet zijn. - Waarom voelen we dan wat jij voelt...
waarom zien we wat jij denkt voordat jij het doet?
Dit huis spreekt tegen ons.
Het is van ons en andersom.
Zelfs de vogel spreekt met z'n stem.
Genoeg. Er zit geen vogel in die kooi.
Binnenkort zul je zien wat wij zien.
Je denkt dat we vervloekt zijn, dat we gestraft worden...
maar wat we hebben is een gave.
Jij verlangt er ook naar.
We voelen je verlangen naar gemeenschap...
om onze onsterfelijkheid door te geven in de kern van je lichaam.
Blijf uit m'n buurt.
Weet je dat ze mij op het oog hebben om je op te eisen.
Ik ben al opgeëist door die boerenkinkel bij het meer.
Het klopt. Ik ben een hoer geweest voor hem om vrij te zijn van jou.
Wat heb je gedaan?
Je stinkt van het verlangen naar zijn rotte zaad.
Er rest ons niets meer te doen dan te sterven.
Je hebt gelogen. Je bent nog steeds zuiver.
De gift van een zuiver huwelijk.
Rachel.
Laat me naar binnen.
Waar is ze?
Zeg dat ik voor haar ben gekomen.
Zeg dat zelf maar.
Dit huis...
Waar is ze?
Wat weet je van dit huis?
Ik weet genoeg.
Dan weet je dat ze niet met je kan meekomen.
Het is bijna middernacht.
Begrijp je het nu?
Wat heb je met hem gedaan?
Ze komen.
Rachel! - Sean.
Kom mee, naar de deur.
Kom op, Rachel.
Rachel, laat mij maar.
Het is een val.
Ze staan het ons nooit toe.
Sean...
Rachel?
Sean!
Rachel.
Hebben ze...
Hij is me naar beneden gevolgd.
Ze hebben hem meegenomen.
Het spijt me.
Ik weet het.
Dan...
kunnen wij samenzijn?
Nee, schat.
Daar is het nu te laat voor.
Ik ben teruggekomen om afscheid te nemen.
Ik ben bang.
Je hoeft niet bang te zijn.
Je zult binnenkort vrij zijn.
Wij allebei.
Ik hou van je.
En ik hou van jou.
Zullen moeder en vader komen?
Ja.
Moeder en vader zullen komen.
Dat beloof ik.
Zolang je bloed alleen maar van ons blijft...
kunnen we je altijd vanaf onder zien.
Vertaling: Shaktimaan